Jedna rysa

https://pixabay.com/pl/photos/lód-szwajcaria-sztuka-pęknięcie-2007488/

Czuję ciężar, który nie pozwala mi się wznieść

Mam wrażenie, że jestem gdzieś pomiędzy.

Patrzę na wszystko.

Robię to co zawsze, ale czuję się jak za szybą.

Czuję tylko namiastkę siebie. Jakby reszta się gdzieś zgubiła.  

Jakbym oglądała film, ale to moje życie.

Czuję się jakby tylko część do mnie docierała.

 Czuję szczęście, smutek, ból, ale to tylko ułamek. Jakby czegoś brakło.  

Coś mnie pęta.

Zaciska się coraz bardziej, gdy próbuję się ruszyć. Dusi mnie. Nie mogę złapać tchu.

Chcę rozbić tę szybę. Walę w nią pięściami.

Jednak to nic nie zmienia. Ona ani drgnie.

Jedyne co czuję to gniew.

Nie ważne ile mam siły, szyba ani drgnie.

Widzę na niej tylko moją krew.

Ręce poranione mam. Pieczą. Mrowią.

A moje odbicie żyje dalej według ustalonego schematu.

Nie mogę się wyrwać. Coś pęta moje ręce. Boleśnie wżyna się w skórę.

Próbuję się wyrwać. Szamotać.

Uderzyć znowu i znowu.

Jestem zła.

Czuję tylko gniew.

Tylko na kogo?

Nie ważne, co robię.

Jak mocno uderzę. Szyba ani drgnie.

Czuję się bezsilna. Powoli poddaję się.

Wszystkie siły opuszczają mnie.

Ten ostatni raz podnoszę głowę zanim na stałe poddam się.

Jest jedna rysa.

0 0 vote
Article Rating

Post Author: DodoDan

Subscribe
Powiadom o
guest
24 komentarzy
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
Ania
1 rok temu

Nigdy się nie poddawaj ♥️

krystynabozenna
1 rok temu

Ciekawie , a nawet świetnie napisane i pewnie wielu ludzie tak się czuje.
potrafię to sobie wyobrazić,
ale zawsze pilnuję, by nie znaleźć się w takiej sytuacji.

Anna
1 rok temu

Smutne. Bardzo smutne.
Ale zarazem prawdziwe.
Też zdarzało mi się tak czuć.

papiliamondo
1 rok temu

Jak życie w szklanej kopule, albo akwarium. Też często czuję się podobnie, jakby świat był filmem a ja drugoplanowym aktorem.

Anszpi
1 rok temu

Czytałam to i czułam dziwne uczucie w środku. Nie potrafię tego opisać, te słowa mają coś w sobie

Wiki
Wiki
1 rok temu

Fajny tekst i bardzo dobrze dobrana zdjęcie… Chociaż to bardziej pęknięcie niż rysa 😉

Edi i Marco
1 rok temu

Mocny tekst, ale głowa do góry.
Nie wolno w życiu się poddawać! – trzeba iść do przodu jak lodowiec.

Adrianna
1 rok temu

Bardzo udany tekst masz do tego talent, dlatego tym bardziej pokazuj swoją twórczość i się nie poddawaj.

Aleksandra NS
Aleksandra NS
1 rok temu

Ooooo, coś innego. Podoba mi się to 🙂 Czekam na więcej.

Irena-Hooltayewpodrozy

Bardzo ciekawy, smutny a nawet przejmujący tekst.
Czasami takie powstają.
Wiem jedno,nigdy nie należy się poddawac.
Masz talent, fajnie piszesz.
Pozdrawiam!

MangoMania
MangoMania
1 rok temu

Taki dość smutaśny ten wiersz, bardzo osobisty, wyrażający uczucia w danej chwili.

Ciekawska Magdalena
Ciekawska Magdalena
1 rok temu

Być gdzieś pomiędzy aha to uczucie znane

Justyna
Justyna
1 rok temu

Podoba mi się jak jest napisane.

skucińska
skucińska
1 rok temu

nie poddawaj się. Piękny utwór.

Szyderca Włóczykij

ja tam na pisaniu wierszy się nie znam. mało tego nawet na pisaniu zwyczajnym mało się znam. jak dla mnie fajny tekst, ale zdjęcie faktycznie to nie rysa 😉

Margo
1 rok temu

bardzo podoba mi się ten wiersz bardzo emocjonalny. Pogody ducha Ci życzę.

Lilianna
Lilianna
1 rok temu

Super, głęboki tekst. Widać u Ciebie duszę artysty.

shikatemeku
1 rok temu

Bardzo piękny tekst, nie znam się na pisaniu wierszy ale widać że masz do tego smykałkę!

todoarmo. pl
1 rok temu

No te słowa działają na wnętrze.

Kinga S
1 rok temu

Bardzo przeszywające duszę słowa

Ala
Ala
1 rok temu

Bardzo lubię Twoją twórczość. Świetny tekst! 🙂

Natalia Róża Świat Tomskiego

Dokładnie tak się czuję…trafiłaś w punkt. Ech…

Gosia, Jagoda
11 miesięcy temu

Tekst świetnie napisany i trafia wprost do serca. Chyba każdy z nas doświadczył takiego odczucia…

Koralina
5 miesięcy temu

bardzo ciekawa refleksja. Podoba mi się to, że pomimo rysy, szyba jest mocna i trwała 🙂