Jedna rysa

https://pixabay.com/pl/photos/lód-szwajcaria-sztuka-pęknięcie-2007488/

Czuję ciężar, który nie pozwala mi się wznieść

Mam wrażenie, że jestem gdzieś pomiędzy.

Patrzę na wszystko.

Robię to co zawsze, ale czuję się jak za szybą.

Czuję tylko namiastkę siebie. Jakby reszta się gdzieś zgubiła.  

Jakbym oglądała film, ale to moje życie.

Czuję się jakby tylko część do mnie docierała.

 Czuję szczęście, smutek, ból, ale to tylko ułamek. Jakby czegoś brakło.  

Coś mnie pęta.

Zaciska się coraz bardziej, gdy próbuję się ruszyć. Dusi mnie. Nie mogę złapać tchu.

Chcę rozbić tę szybę. Walę w nią pięściami.

Jednak to nic nie zmienia. Ona ani drgnie.

Jedyne co czuję to gniew.

Nie ważne ile mam siły, szyba ani drgnie.

Widzę na niej tylko moją krew.

Ręce poranione mam. Pieczą. Mrowią.

A moje odbicie żyje dalej według ustalonego schematu.

Nie mogę się wyrwać. Coś pęta moje ręce. Boleśnie wżyna się w skórę.

Próbuję się wyrwać. Szamotać.

Uderzyć znowu i znowu.

Jestem zła.

Czuję tylko gniew.

Tylko na kogo?

Nie ważne, co robię.

Jak mocno uderzę. Szyba ani drgnie.

Czuję się bezsilna. Powoli poddaję się.

Wszystkie siły opuszczają mnie.

Ten ostatni raz podnoszę głowę zanim na stałe poddam się.

Jest jedna rysa.

Post Author: DodoDan

24 thoughts on “Jedna rysa

    Ania

    (14 września, 2019 - 11:31 am)

    Nigdy się nie poddawaj ♥️

    krystynabozenna

    (14 września, 2019 - 12:24 pm)

    Ciekawie , a nawet świetnie napisane i pewnie wielu ludzie tak się czuje.
    potrafię to sobie wyobrazić,
    ale zawsze pilnuję, by nie znaleźć się w takiej sytuacji.

    Anna

    (14 września, 2019 - 7:49 pm)

    Smutne. Bardzo smutne.
    Ale zarazem prawdziwe.
    Też zdarzało mi się tak czuć.

    papiliamondo

    (14 września, 2019 - 8:26 pm)

    Jak życie w szklanej kopule, albo akwarium. Też często czuję się podobnie, jakby świat był filmem a ja drugoplanowym aktorem.

    Anszpi

    (14 września, 2019 - 8:30 pm)

    Czytałam to i czułam dziwne uczucie w środku. Nie potrafię tego opisać, te słowa mają coś w sobie

    Wiki

    (14 września, 2019 - 8:35 pm)

    Fajny tekst i bardzo dobrze dobrana zdjęcie… Chociaż to bardziej pęknięcie niż rysa 😉

    Edi i Marco

    (14 września, 2019 - 10:35 pm)

    Mocny tekst, ale głowa do góry.
    Nie wolno w życiu się poddawać! – trzeba iść do przodu jak lodowiec.

    Adrianna

    (14 września, 2019 - 10:58 pm)

    Bardzo udany tekst masz do tego talent, dlatego tym bardziej pokazuj swoją twórczość i się nie poddawaj.

    Aleksandra NS

    (15 września, 2019 - 6:41 am)

    Ooooo, coś innego. Podoba mi się to 🙂 Czekam na więcej.

    Irena-Hooltayewpodrozy

    (15 września, 2019 - 9:48 am)

    Bardzo ciekawy, smutny a nawet przejmujący tekst.
    Czasami takie powstają.
    Wiem jedno,nigdy nie należy się poddawac.
    Masz talent, fajnie piszesz.
    Pozdrawiam!

    MangoMania

    (15 września, 2019 - 9:48 am)

    Taki dość smutaśny ten wiersz, bardzo osobisty, wyrażający uczucia w danej chwili.

    Ciekawska Magdalena

    (15 września, 2019 - 11:44 am)

    Być gdzieś pomiędzy aha to uczucie znane

    Justyna

    (15 września, 2019 - 2:16 pm)

    Podoba mi się jak jest napisane.

    skucińska

    (15 września, 2019 - 3:59 pm)

    nie poddawaj się. Piękny utwór.

    Szyderca Włóczykij

    (15 września, 2019 - 5:05 pm)

    ja tam na pisaniu wierszy się nie znam. mało tego nawet na pisaniu zwyczajnym mało się znam. jak dla mnie fajny tekst, ale zdjęcie faktycznie to nie rysa 😉

    Margo

    (15 września, 2019 - 6:17 pm)

    bardzo podoba mi się ten wiersz bardzo emocjonalny. Pogody ducha Ci życzę.

    Lilianna

    (16 września, 2019 - 9:45 am)

    Super, głęboki tekst. Widać u Ciebie duszę artysty.

    shikatemeku

    (16 września, 2019 - 11:06 am)

    Bardzo piękny tekst, nie znam się na pisaniu wierszy ale widać że masz do tego smykałkę!

    todoarmo. pl

    (16 września, 2019 - 6:39 pm)

    No te słowa działają na wnętrze.

    Kinga S

    (17 września, 2019 - 6:48 am)

    Bardzo przeszywające duszę słowa

    Ala

    (17 września, 2019 - 1:29 pm)

    Bardzo lubię Twoją twórczość. Świetny tekst! 🙂

    Natalia Róża Świat Tomskiego

    (15 października, 2019 - 8:49 pm)

    Dokładnie tak się czuję…trafiłaś w punkt. Ech…

    Gosia, Jagoda

    (2 stycznia, 2020 - 2:13 pm)

    Tekst świetnie napisany i trafia wprost do serca. Chyba każdy z nas doświadczył takiego odczucia…

    Koralina

    (29 czerwca, 2020 - 8:22 pm)

    bardzo ciekawa refleksja. Podoba mi się to, że pomimo rysy, szyba jest mocna i trwała 🙂

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *